به مهمانان کوچک سیدالشهدا (ع) توجه کنیم.




مثل همیشه بیرون از مسجد و در میان انبوه عزاداران به دنبال مکانی با نور و صدای مناسب برای کودکان گشتیم تا جایی که مکان مناسبی پیدا کردیم. همسرم شروع به فرش کردن کرد. هر بار که بچه ای به خانواده ما اضافه می شد تشک ما بزرگتر و بزرگتر می شد. یاد روزی افتادم که حصیرمان به اندازه یک فرش بود که هر دو روی آن مستقر شدیم، اما الان به فضل خدا حصیر به اندازه یک فرش شده است.